محرم ، ماه حسین
قبل از هرچی ماه محرم رو به همه عزاداران حسینی تسلیت می گم و امیدوارم عزاداری هاتون قبول باشه
من خودم تو ماه محرم به دنیا اومدم . دقیقاً ظهر عاشورا برای همین هم اسمم رو گذاشتن حسین . البته اون حسین کجا و این حسین کجا ولی در کل تو این ایام خیلی دلم غوغا میشه ولی با دیدن بعضی صحنه ها واقعاً دلم میگیره که اینا دیگه کین ؟ یعنی واقعاً عظمت امام حسین رو درک نکردن که با بعضی کارای بی هدف سعی میکنند چهره عاشورای حسین رو به دنیا طور دیگه نشون بدن ؟ البته شایدم بعضی ها واقعاًً دلشون صاف باشه که توش شکی نیست ولی من روی صحبتم با اون یکی هاست.
ظهر عاشورا وقتی که همه شهید شدن اونایی که شب قبل از پیش امام رفته بودن ، بیرون صحرای کربلا خاک روی سراشون ریختن به این معنی که خاک بر سر ما که امام حسین (ع) رو تنها گذاشتیم
این حرکت نسل به نسل گشت تا شد این که می بینید البته نمی گم بده ها ولی بعضی حرکت ها توش نشون از بی اطلاعی از قضیه داره . در اصل خاک بر سر بوده نه گل بر سر !!!!!
حالا اینا که خوبن ، به قول معروف نوعی عزاداری هستن ولی ....
نمی دونم دیدین از این افرادی که بجای اینکه خودشون عزادار باشن ماشیناشون عزاداران یا نه ؟
جالبه وقتی هم که بهشون میگی این چیه میگن عشق حسینه دیگه ! چی کنیم ؟
به نظر شما بعضی از اینها مسخره کردن نیست ؟
یاد عزاداری قدیم تر ها (که الانم خدائیش خیلی جاها اینطوری عزاداری می کنن) به خیر
امیدوارم روزی بیاد که همه بفهمن عظمت عاشورا رو با خاکی کردن ماشین یا چهارتا روضه سوزناک نمیشه بیان کرد . به امید اون روز
محمد حسین خوانساری